16/05/2013

Debat in de Balie van 16 mei

Van Slavernij tot Tienermoeder

Inleiders en panelleden:

Alex van Stipriaan, historicus en hoogleraar Erasmus Universiteit en auteur van het boek Erfenissen van de slavernij. Een historisch perspectief

Gloria Wekker, sociaal cultureel antropoloog, universitair docent en directeur van GEM, Expertisecentrum Gender, Etniciteit en Multiculturaliteit in het hoger onderwijs.

Ook aan tafel als panelleden:

Glenn Helberg, psychiater en voorzitter van het Overlegorgaan Caribische Nederlanders 

Marjorie de Cunha, cultureel ondernemer en onder meer oprichter van Women connect 2 Success

Presentatie: Anousha Nzume

Enkele citaten uit het debat:

Anousha Nzume, presentator: “Waarom wordt het tienermoederschap, en dat de moeder het kind zonder vader opvoedt, van generatie op generatie doorgegeven?” Waarom is een kind krijgen het enige perspectief? Is er een verband met het slavernijverleden?”

Vrouw in de zaal: “Mijns inziens heeft dat niets met slavernij te maken. Je bent hier geboren. Pak je kansen!”

Jonge man in de zaal: “Ik heb altijd met die vraag gezeten. Acht van de tien van mijn vrienden ook. Generatie op generatie zonder man in huis. Het geeft veel verdriet. Ik denk dat er een link is met het slavernijverleden, maar wat is die link? Als we het snappen, kunnen we het oplossen.”

Gloria Wekker: “We moeten meer onderzoek doen naar de inhoud van ons culturele archief. Naar de boodschappen die we doorgeven.”

Marjorie de Cunha: “De jongeren van nu zijn moe van dit verhaal. Ze willen de vicieuze cirkel doorbreken. Wij als volwassenen die verder zijn, moeten hen de tools aanreiken. Laat ze niet modderen.”

Glenn Helberg: “Mochten er ooit geld betaald worden voor reparations van het leed dat tijdens de slavernij is aangedaan, dan moet alles gegeven worden aan de kinderen van nul tot vier jaar. Zij zijn de meest ontvankelijke groep. Geef ze alles wat ze nodig hebben.”

Gloria Wekker: “We hebben gekrabd aan de oppervlakte. Laten we dit gesprek voorzetten in onze buurt. Ik ben voor toekomstgerichte reparations. Om te beginnen met verandering van het curriculum van wat we leren op school.”